Siz hiç güne "hasiktir" diyerek başladınız mı? Ama şöyle güzel bir hasiktirden bahsediyorum. İçten gelen ve uzata uzata söyleneninden. Açıkçası ben haftanın bir günü muhakkak o şekilde uyanırım. İşte o da tam olarak o günlerden biriydi. Telefonum çaldığında sabahın henüz on biri, ben ise uykumun en tatlı anındaydım. Arayan ders verdiğim kurstu. Kurstan maaş alacağım günün sabahında gelen bu telefon istemdışı olarak ağzımdan döktü o sihirli kelimeyi: " Hasiktir ". Dersin iptal olması kaçınılmazdı. Aklıma başka hiçbir ihtimal gelmiyordu. Sesimi çoktandır uyanmış gibi çıkarabilmek için yatakta biraz doğrularak telefonu açtım. "Alo?" "Hocam uyuyor muydunuz?" dedi karşımdaki ses. Sanırım beni şimdiye kadar iyi tanımışlardı. "Yok canım ne uyuması, bu saatte uyunur mu?" diye çıkıştım anlamsız bir biçimde gurur yaparak. "Peki hocam, dersiniz iptal oldu. Öğrencinizin işi varmış. Onun için aramıştım" dedi yersiz sinir...