Sakin bir gündü. Evimin karşısındaki inşaat izinli olduğundan sokağa derin bir sessizlik hakimdi. Evin camlarını sonuna kadar açarak bu sessizliğin tadını çıkartmaya karar verdim. "Bugün tam bir boş oturma günü" diye geçirdim içimden ve koltuktaki yerimi aldım. Ev püfür püfür esiyor ve ben koltuğa gittikçe daha fazla gömülüyordum. Bilgisayar ekranında gördüğüm bütün sayfaları dakika başı yenilerken, televizyonda çıkan yarım saatlik pazarlama reklamlarını değiştirmek için iki metre uzağımdaki kumandaya uzanmaya üşeniyordum. Neyse ki sigaramı ve kül tablamı yakınıma almıştım. Kendini durmadan başa saran reklam beni daha çok sigaraya itiyordu. "Sadece 39 lira mı? Hem de 99 liradan mı düşmüş? Dur bir sigara daha yakayım." Derken birkaç saat sonrasında kül tablam ağzına kadar dolmuş, artık söndürebileceğim bir nokta bulamaz, izmaritleri yakar hale gelmiştim. "Çok duman altı oldu, evi havalandırsam iyi olacak" diye düşündüğümde bütü...