Buz gibi bir Kadıköy gecesinde, onlarca insan barın önünde bir ısıtıcının etrafında toplanmış sigaralarını tüttürürken, o ısıtıcıya bir adım daha yakın durabilmek için önündekinin sigarasının bitmesini bekleyenler ve sigarası bitip hala ısınmaya devam edenler, muazzam bir uğultu içinde samimiyetsiz bir mutluluk tablosu sergiliyordu. Kadıköy'ün bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar güzel diye nitelenebilen barlarından biriydi burası. Hatta "eğlence" dendiği zaman akla ilk gelen yerdi. Ne eğlence ama! Sahnede on beş sene önce bütün popülaritesini yitirmemiş olması şaşırtan bir grup, kolonları patlatmak pahasına enstrumanlarına yüklenip yırtınırken, seyirciler coştukça coşuyordu. Erkekler ya çok eğlendiklerinden ya da kendilerini göstermeye çalıştıklarından bağrına bağrına parçalara eşlik ederken, bir yandan da barda buldukları yalnız kızlara yanaşıp reddediliyordu. Fakat bu reddedilme kesinlikle onları yıldırmıyor, bir sonraki boştakine yanaşarak tekrar şansl...