"Nedir şimdi program?" "Akşam sahile gidiyoruz işte." "Kimler olacakmış?" "Sen tanımazsın, benim arkadaşlarım. Çok seversin ama." "Nerden biliyorsun?" diye geçirdim içimden. Bugüne kadar hiçbir kadının yancısından hazzetmedim. Ama onlar hep çok seveceğimi iddia ettiler. Sanırım onların gözünde sevgi dolu bir imaj çiziyordum. "Baş başa takılsak olmaz mıydı? Kendimi biliyorum, kafam çok kötü açılacak bu gece." "Saçmalama Erkin, söz verdik bir kere." Hiç tanımadığım birtakım insana, az tanıdığım bir insan üzerinden söz vermiştim. Artık bunun kaçışı yoktu. Caddebostan'da buluştuk, iki şişe şarap alıp arkadaşlarına doğru yürüdük. "Kim oluyor bu arkadaşların?" "Kadıköy'den gençler işte." "Keşke Kadıköy'de kalsalarmış." "Daha gitmeden huysuzlanmaya başladın." "Tamam sakinleşeceğim, arkadaşlarını da çok seveceğim bak, onlar artık benim de kankaları...