99 kuruş

Evimde uzun süren bir tembellik seansından sonra saate baktım ve bir saat sonra ders vermem gerektiğini fark ettim.  Bu farkındalığı yaşadığım anda, altımda şortla oturuyor ve daha yeni sigara yakmıştım.  Sigaram bitene kadar yayılmaya devam ettikten sonra apar topar koşturarak giyinip evden fırladım.  Cebimde sadece beş lira, akbilimde bir lira doksan dokuz kuruşum vardı.  Otobüsle gidip minibüsle dönmeye karar verip durağa doğru yöneldim.  Şansıma, üzerinden çok zaman geçmeden Bostancı otobüsü yanaştı.  Binip akbilimi bastım, boş akbil sesi duydum fakat o kadar emindim ki içinde yeterli para olduğundan, "bu makineleri de ne dandik yapıyorlar" diyerek geçtim.

Arkalara doğru ilerlemem gerekiyordu fakat bir metre kadar sürmedi bu ilerleyiş.  Şoför arkasını dönüp, "arkadaşım senin akbil basmadı" deyince biraz daha diretmeye karar verip "nasıl ya? bastım ya işte" desem de "o akbil boş" diyerek beni ikna etti.

Durumum üzücüydü.  Akbilimde doksan dokuz kuruş kalmış, diğer bir deyişle, bir kuruşum eksik olduğundan dolayı işler uzamaktaydı.  "Size parasını vereyim basarsınız" dedim bir anda cince bir fikirle.  "Ben basamam, yolculardan isteyeceksin" dedi ve o anda dünya başıma yıkıldı.  Bir nevi bir sınava tabi tutulacaktım.  Otobüsten inmek istedim fakat bir sonraki durağa yaklaşmıştık.  Şoförün, benim 'bir durak sonrasına gitmek için böyle bir numaraya kalkıştığımı' düşünecek olması fikri beni içten içe bitirdi.  İnme fikrini hiç sunmadan arkamı döndüm ve yolculara hiç de yüksek olmayan bir sesle "fazla akbili olan var mı?" diye seslendim.  En son ortaokulda sıfır beş uç isterken yaşamıştım bu acizliği.  Yaşlı adamın teki cevapladı sadece, onun cevabı da "yok" oldu.  Bunun ardından şoföre dönüp "yokmuş" dedim kısık bir sesle.  Fakat şoför ısrarcıydı bir lirasını istiyordu.

Yolu izliyor, yeni yolcular başka bir deyişle yeni kurbanlar bekliyordum.  Derken arkadan, omzuma bir akbil dokundu.  Bu 'pıt pıt' dokunuşuyla çok mutlu olmuştum.  Arkamı döndüğümde, benim yaşlarımda türbanlı bir kız gördüm.  Bu kızın, ileride evleneceği güne kadar erkeklerle kurabileceği en yakın temas akbil yardımıyla olacaktı.  Hatta hayatının aşkıyla akbil dokundurmasıyla tanışacaktı.

Gülümsedim, "çok teşekkür ederim" dedim akbilini alıp makineye yanaştırdım, boş akbil sesi duyuldu.  Sinirlenip arkamı döndüm, "bu akbil boş" dedim.  Gülümsedi, "öyle" dedi, akbilini geri aldı.  Delirmek üzereydim.  Artık otobüste benimle dalga geçilmeye başlanmıştı.


Bir-iki durak kadar hiç kimse binmedi.  Sonunda bir çift bindi.  İkisi de aynı akbili basınca heyecanlandım, adama yanaşıp, "akbilinizi kullanabilir miyim acaba?" diye sordum.  "Aylık bu!" dedi.  Tam olarak ne dediğini anlayamasam da "tabii" dedim "aylıksa olmaz tabii."

Şoföre döndüm, aklıma çok zekice bir fikir gelmişti.  "Ben son durağa gidiyorum, orda inip doldurup bassam olmaz mı?" diye sordum.  "Olmaz" diye tersledi şoför, "orda dolum bayii yok"

"Hay bir jiletim olaydı da, şuracıkta bileklerimi keseydim" diye içimden geçirdiğim sırada, deri ceketli bir genç bindi otobüse.  Akbilinde yirmi lira kaldığını gördüm.
Vahşi doğada avınızı iyi seçmelisiniz.  Hayatımda bundan daha vahşi bir ortamda bulunmamıştım.  Onun zayıf yönünü yakaladığınızı göstermeli ve üstüne gitmelisiniz.  Yolun karşısından yaklaşan adamın, sigara pakedinin jelatinini atıp ilk sigarasını yaktığını gördüğünüzü belli ederseniz, sigarasının olmadığını söyleyemez.
Deri ceketiyle yanımdan geçerken "pardon, akbil basabilir misiniz?" dediğimde işte bu duruma düşmüştü.  Bakiyesini gördüğümü biliyordu.  Tiksinerek yüzüme baktı, gidip akbili bastı.  Ardından kendisine beş liramı uzattım, "istemiyorum" dedi fakat bakışında "senin paranı istemiyorum beleşçi piç" ifadesi vardı.  Cebimde kalan son beş liramın tamamını verip eve yürüyerek dönecek kadar gururlu bir insan olmadığımı fark edince, fazla diretmeden parayı cebime geri koydum.

Bostancı'ya bir durak kala inip sigara yaktım.  Hemen yanımdan geçmekte olan adam sigara istedi.  Yakalandığımı fark edip, itiraz edemeden verdim.  Ders başlayana kadar ekosistem üzerine düşündüm durdum.