önemsiz ayrıntıların önem kazandığı yer

Siz hiç güne "hasiktir" diyerek başladınız mı?  Ama şöyle güzel bir hasiktirden bahsediyorum.  İçten gelen ve uzata uzata söyleneninden.  Açıkçası ben haftanın bir günü muhakkak o şekilde uyanırım. İşte o da tam olarak o günlerden biriydi.  Telefonum çaldığında sabahın henüz on biri, ben ise uykumun en tatlı anındaydım.  Arayan ders verdiğim kurstu.  Kurstan maaş alacağım günün sabahında gelen bu telefon istemdışı olarak ağzımdan döktü o sihirli kelimeyi: " Hasiktir ". Dersin iptal olması kaçınılmazdı.  Aklıma başka hiçbir ihtimal gelmiyordu.  Sesimi çoktandır uyanmış gibi çıkarabilmek için yatakta biraz doğrularak telefonu açtım. "Alo?" "Hocam uyuyor muydunuz?" dedi karşımdaki ses.  Sanırım beni şimdiye kadar iyi tanımışlardı. "Yok canım ne uyuması, bu saatte uyunur mu?" diye çıkıştım anlamsız bir biçimde gurur yaparak. "Peki hocam, dersiniz iptal oldu.  Öğrencinizin işi varmış.  Onun için aramıştım" dedi yersiz sinir...

Nedendir bilmem, bugüne kadar yaşadığım bütün evlerin en yakınındaki bakkalla bir problemim oldu.  Aslında bakkalın genelde bu sorundan haberi bile olmaz fakat ben de sorunu çözmeye çalışmaz, iki sokak aşağıdaki bakkala giderim. Son iki senedir hayatımdaki bakkal problemlerinin en büyüğünü yaşamaktayım.  Çünkü bu sefer bakkalımın benimle problemi var ve ben nedenini çözemiyorum.  Evden çıkıyorum, sağa dönüp sokağın başına gidiyorum ve işte karşımda azılı düşmanım: Haydar . Bazen dükkana girmek zorunda kalırım ve içerde Haydar'ın arkadaşları bira içiyor olur. Herkes şen şakrak, kahkahalar havada uçuşurken ben girdiğim anda ölüm sessizliği hakim olur bakkala. Haydar beni her seferinde "bir daha bu dükkana gelmeyeceksin demedim mi sana?" bakışıyla karşılar.  Ben de mahçup bir şekilde boynumu eğer, "şurdan iki ekmek alır mısınız?" derim.  Parasını verip, hırsızlık mahçubiyeti yaşayabileceğiniz tek yerdir burası. Bazen içimden dükkana girip "Haydar sen nas...

Gözlerimi açtığımda hava kararmış, bilmediğim bir yerde yatıyordum.  Omzum sargılıydı.  Sol tarafıma baktığımda bir kızılderili gördüm.  Kimdi bu adam?  Bir an kızılderililer tarafından kaçırılmış olabileceğimi düşündüm.  Fakat daha bu sabah omzumdan vurulmuştum.  Daha kötü bir şey olamayacağını düşündüğümden fazla paniklemedim. Kızılderili sargılı omzumu işaret etti.  Teşekkür ettim fakat kendisi cevap vermeye tenezzül etmiyordu. "Sam sana Burbur ve Belladonna'nın nasıl birer bela olduğundan bahsetmemiş herhalde" dedi sağ tarafımdan bir ses. Bu sefer kafamı o yöne çevirdim ve bir kovboy gördüm.  "Sen kimsin?" diye sordum. "Ben Jonathan Hızlıtaşak .  Bu da Ne İdüğü Belirsiz Boğa "   dedi kızılderiliyi göstererek. "Memnun oldum.  Ben de..." dememe kalmadan "Teynist" diye tamamladı sözümü. "Uzun zamandır seni izliyorduk.  Sam'in barında bardak ovalarken sendeki silahşör ışığını sezmiştik." "Kızılderili içgüd...

42 yaşındaki Nedim Bey şiirde tek  hececiler akımının yaratıcısı olarak görülüyor. Oxford Üniversitesi yaratıcı şairlik dersleri veriyor.  Onu üne kavuşturan mükemmel şiiri "Aşk" ile sizi başbaşa bırakmak istiyorum. Aşk Seks

Son günlerde yaşadıklarım beni bir hayli yıpratmıştı. Burbur, Belladonna'yı yanımdan çekip aldıktan sonra, biraz keşif turu atsam iyi olur diye düşündüm. Aslında burası çok ufak bir kasabaydı. Çok fazla ilerlememiştim ki Sam'in barını gördüm. İçeri girip bara oturdum.  -"Ne istiyorsun?" -"Skoç, tek buzlu." Aslında cebimde hiç para yoktu. Kodesten çıkarmak için kefaletimi bile Belladonna ödemişti. Sonunda ne olacaksa olsun o skoçu içmek istiyordum. Bir yudum aldım, kafamın içinde ufak bir gevşeme oldu.  -"Sana bu kasaba hakkında birkaç soru sorabilir miyim Sam?" Onaylar şekilde başını salladı, bir yandan da elindeki bardağın içini bezle duruluyordu. -"Şu 'Burbur' dedikleri adam gerçekten tehlikeli midir?" diye sordum. -"Burbur mu?" dedi aşağılar bir ifadeyle. "O göbekli piç kimseye zarar veremez. Fakat o Belladonna olacak kevaşe, onun yüzünden her gece buraya gelip müşterilerime sarkıntılık etmeye b...

Sizlere yakın bir arkadaşımın başından geçmiş bir hikayeyi anlatmak istiyorum: Bir gün iktisat son sınıf öğrencileri final sınavı için toplanmışlar, profesörün gelmesini bekliyorlardı.  Profesör  içeri girdi,  herkese kağıdını dağıttı.  Arka sıralarda oturmakta olan genç, profesörü çok geçmeden yanına çağırdı. -"Hocam, şu soruyu okuyamıyorum." -"Zaten bir tane soru var evladım, salak mısın? 'Risk nedir?' yazıyor" dedi. Öğrenci kafasını öne eğerek kısık ama duyulabilir bir sesle: -"Soktuğumun ukalası" diye söylendi kendi kendine. -"Ne dedin sen?  Bir daha söylesene" diyerek kafasını öğrencinin hizasına eğdi. Kafasını eğmesiyle birlikte öğrenci, profesörün at kuyruğundan yakalayarak arkasına geçti.  Yıllardır bu soruyu beklemiş olan öğrenci ceketinin içinde saklamış olduğu ekmek bıçağını profesörün gırtlağına dayadıktan sonra sınıftakilere seslendi: -"Şimdi herkes sakin olsun.  Şu, elimde görmüş olduğunuz bıçak, basi...

Sular damlıyor bugün Evimin çatısından Salih Kümesçi, 43 yaşında Bartın'da yaşıyor, 35 yıldır şiir yazıyor.  Bu şiiri evden kaçan kedisi için yazmış. Nereye gittin kimbilir, İrkilerek uyandım uykumdan Neler yapıyorsun uzaklarda? Aklımı kaçırıp çıktım evden Manava sordum seni I-ıhh dedi Nafile geldi bütün çabam Arar oldum seni kasap önlerinde. Kediye sahip çıkamamış, adam değildir diyorlar Osursa lavanta kokar, yumuşaktır diyorlar Rezil ettin beni cümle aleme Ulan naz etme geri dön işte Mısır aldım sana, yanına da erişte.